Posts tagged ‘poëzie’

Automne

Ici dans l’hémisphère nord,
doucement la tristesse du mort
se glisse au bord de l’eau grise,
où l’église se trouve
perdue en plein brouillard.

L’automne est la saison des récoltes,
du vin et des pommes de terre, mais aussi
des couleurs foncées, sombres, oui, ici
je me souviens seulement
la douleur et le noir.

This is my first attempt to do a French poem, excussez moi already for mistakes that are bound to have happened and thank you for suggestions that might improve the above 🙂

Translated in English:

Autumn

Here in the Northern hemisphere
the sadness of death
softly slides near the water,
where the church finds itself
lost in dense mist.

Autumn is the season of harvests,
of wine and potatoes, but also
of dark, dreary colours, yes, here
I only recall
the pain and the black.

In Dutch:

Herfst

Hier op het noordelijk halfrond
sluipt de triestheid van de dood
zachtjes tot aan het water
waar de kerk zichzelf verliest
in dichte mist.

Herfst is het seizoen van oogsten,
van wijn en aardappels maar ook
van donkere, sombere tinten, ja, hier
herinner ik me enkel
de pijn en het zwart.

Als dit een liedje was, zou je het dan zingen? If this was a song, would you sing it?

Misschien moet ik hier eens muziek onder zetten,
het een liefdeslied noemen en zorgen voor rijm.
Ik kon zachtjes zingen over hoe ik je
mis
en dat het voor altijd zo treurig zou zijn.

Maar jij luistert toch niet, en je leest evenmin,
dus waarom zou ik het wagen, mijn vriend.
Ik kan je beter vergeten, ik zie je toch nooit
weer
een mooie romance die het niet werd.

Maybe I should put some nice music under this,
call it a love song and make it all rhyme.
I could slowly sing of how much I miss
you
and will do so till the end of time.

But you wouldn’t listen, and you don’t read
so should I bother to do so, my friend.
I better forget you; we’ll never meet
again
a romance that just had to end.

Ik vind rust nu / Finding peace now

Nachten sleepten zich door uren
en je kwam niet
Ochtenden vermist in dagen
ik stond bij de hoge golven
en je kwam niet
Ook niet toen de zee kalmeerde
Je bleef uit herinneringen
nachten dagen en weer nachten
maar pas toen ik van je dood vernam,
sliep ik echt.

Night dragging on through hours
and you didn’t show
Mornings missed in days
I stood near the high waves
and you didn’t show
not even when the sea calmed down
You stayed out of memories
nights days and again nights
but only after hearing of your death
I really slept.

%d bloggers like this: